آیا تو نمی توانستی باشی ؟ حتی اینجا !

چگونه تغییر کنم ؟ چگونه دیگر تو را دوست نداشته باشم ؟

چرا دوست داشتنهای من با همه فرق دارد ؟

نمی توانم بپذیرم عبور آدمها را ؟

چرا نمی خواهم باور کنم که انسانها مثل عابرین پیاده رو

چه خصمانه از کنارم عبور می کنند ؟

چرا نمی توانم مثل همه ی زمینیها باشم ؟

چرا نمی توانم بی رحم باشم ؟

پس چگونه است که با خود بی رحمم ؟

چه کنم که خدا مرا  بپذیرد ؟

چرا باد ، حتی خاکسترهای وجودم را برای خدا نبرد ؟

چرا حرفهایم را خدا نشنید ؟

و اگر هم شنید چرا من نشنیدم ... ؟

و به حتم که شنیده است .

این گوش من است که نمی شنود .

چه کنم که هیچ جا نباشم ؟ ها

مگر میشود موجود بود و هیچ جا نبود ؟

چرا دستی نبود که با حضور او آرامش را لمس کنم ؟

چرا دستی نبود که با نوازشهایش پوست صورتم طراوت پیدا کند ؟

من با خود چه کرده ام ؟

چرا خودم را به مرز جنون رسانده ام ؟

چگونه به خودم کمک کنم ؟

در حالی که خدایم مرا یاری نمی کند ؟

دلم ، آخ دلم

دیگر نمی دانم چه واژه ایی را در کنار دلم بیاورم

بگویم خسته ؟ شکسته ام ؟ تنهایم  ؟ چه بگوییم ؟

نمی دانم !

گاش نگاهی بود تا به من جانی دوباره ببخشد

چقدر خالی از تهی گشته ام

با سلام

دوست عزیز که نمیدونم کی هستید

شما که حرف بدی نمی زدید چرا خودتون رو معرفی نکردید ؟ !

درسته دوست داشتن زیاد دلیل بر تنها نبودن نیست

روزی مردی رفت پیش یک عابدی

عابد پرسید که  چیکار داری اومدی پیشم

اون مرد گفت : اومدم شما رو از تنهایی در بیارم

 عابد گفت تو اومدی من تازه تنها شدم

پی نوشت : وقتی انسان در قلبش کسی نباشه خدا هست

چون انسانها نمی یان که برای همیشه بمونن

انسان روزی تنها خواهد شد

ولی با حضور خدا که حی و بی عیب هستش

انسان هر گز تنها نیست

دوست عزیز و اما :

آگاه نبودن درون آدم توسط آدمها

یک امریست طبیعی است

نمی دونم آگاه نبودن رو شما با چه نیتی بیان کردی

آگاهی از عیبها و خوبیها خواسته ها تمایلات و یا بدیهای فرد ؟

حالا هر کدومش مد نظر شماست فرقی نداره

خداوند ، مهربان و ستارالعیوب هستش

که اگر ستاریت خدای مهربان نبود کسی به سلام کسی پاسخ نمیداد

چه رسد به جواب دادن یک کامنت توسط یک پست بلند بالا ...

شاد و پایدار باشید توی هر دو تا دنیا

خودتون رو معرفی کنید

 نگران چی هستید با وجود حضور خدا !

 مرد همیشه بارانی ، اهورا